Meiri dellan að Facebook sé hættulegt atvinnurekendum. Það er alls ekki einhlítt.

Maríanna Friðjóns skýrir hina hliðina ágætlega í grein á Miðjunni í dag.

—–

Ég hef verið þeirrar skoðunar að tilkoma Facebook og annarra samfélagsmiðla eigi eftir að teljast einhver mestu framfaraskref í mannskynssögunni.

Þegar fólk tuðar um Facebook, þá lít ég upp til föðursins og segi, “fyrirgefðu þeim, því þau vita ei hvað þau segja.”

Facebook færir okkur ljósið :D

Djöfull var þetta gott hjá Steingrími.

Furðu margir í atvinnulífinu virðast hafa farið á taugum í kreppunni. Í stað þess að bregðast hratt við krefjandi aðstæðum taka þeir sér stoltir stöðu í grátkórnum sem syngur “ríkisstjórnin er ekki að gera neitt, ríkisstjórnin er ekki að gera neitt.”

Þetta er þessum forystumönnum, sem á að vera hugsandi fólk, ekki samboðið.

Það voru þeir sjálfir sem tóku rangar rekstrarákvarðanir á síðustu árum

Skuldsettu sig of mikið. Fjárfestu of mikið. Hækkuðu eigin laun of mikið og rekstarkostnað almennt.

—–

Að vísu gráta hagsmunahópar eiginlega alltaf, sama hversu mikið er látið eftir þeim

Nú vilja kapítalistarnir hins vegar að pilsfaldur ríkisvaldsins hlýi þeim.

Þeir fóru út að leika sér án þess að vera í úlpu og með húfu og vettlinga.

Þeirra eigin ríkisstjórn kóaði með þeim og sagði að BOSS jakkafötin dygðu.

Skilaboðin frá Steingrími eru þessi. “Velkomnir aftur í ullina, hún er hlý en hún stingur“

Hvers vegna ætli bankamönnum finnist svona flott að vera með hendur í vösum?

Ég upplifði rétt í þessu það sem kallað er að vera “starstruck”.

Það var þegar að Jason Fried las upp nafnið mitt og svaraði spurningu frá mér í beinu vefspjalli við aðdáendur sína.

Jason er frá Chicago. Hann og danskur félagi hans David Heinemeier Hansson eru stofnendur 37 signals -15 manna hugbúnaðarfyrirtækis með 3 milljónir viðskiptavina.

Við notum hugbúnaðinn þeirra hjá Góðum samskiptum og ég hlusta á hvert orð sem þeir láta út úr sér, hvort sem er á prenti eða í upptökum af fyrirlestum þeirra.

Það er augljóst að ríkisstjórnin verður að bregðast við þeirri tilvistarkreppu sem hún er komin í.

Uppstokkun ráðuneyta og mannabreytingar í ríkisstjórninni gætu verið í kortunum.

Það eru ekki mörg önnur stjórnarmynstur sem koma til greina og því mætti hugsa sér að endurnýja núverandi samstarf VG og Samfylkingar með einhverjum hætti.

Skipta verkum upp á nýtt.

Ég get að minnsta kosti ekki skilið þessi skrif varaformanns flokksins öðruvísi en að hann sé að þrýsta á mannabreytingar.

—–

Spurning samt að bíða fram yfir rannsóknarskýrslu.

Uppljóstranir í henni kunna einar og sér að kalla á einhverja uppstokkun.

Byrjaði daginn á Útvarpi Sögu í þættinum ESB - nei eða já.

Gestir þáttarins í dag voru þeir Hermann Guðmundsson, Páll Vilhjálmsson og Jóhann Hauksson.

—–

Eftir þáttinn skiptumst ég og hinn stjórnandi þáttarins Egill Jóhannsson á skoðunum um þjóðaratkvæðagreiðsluna.

Ég sagði honum að ég hefði gert það að hefð að mæta alltaf á kjörstað klukkan kortér í tíu. Enda væri ég yfirleitt allan kjördaginn að vinna við að koma fólki á kjörstað fyrir minn flokk.

Egill sagðist aftur á móti hafa það sem markmið að vera fyrstur til að kjósa í sinni kjördeild ár hvert. Stundum hefði honum tekist að vera búinn að kjósa áður en kosningin hófst formlega.

Met Egils er að vera búinn að skila atkvæði sínu í kassann kl.09:56.

—–

Það stóð heima að klukkan var 21:45 þegar ég gekk inn í anddyri nýju Laugardalshallarinnar.

Það fylgir því ávallt ákveðinn hátíðleiki að mæta á kjörstað og mér mætti brosandi fólk sem búið var að kjósa.

Þessi athöfn, að kjósa, er í mínum huga eitt mikilvægasta hlutverk okkar sem borgara í þessu samfélagi.

Jafnvel það að skila auðu.

Það er alvarlegt mál þegar að stjórnmálamenn leyfa sér að grafa undan þessu hlutverki. Stjórnskipanin á einmitt að verja okkur fyrir hentistefnu stjórnmálamanna.

—–

Ég tel að forystumenn ríkisstjórnarinnar hafi gert alvarleg mistök með því hvernig þau tækluðu þessa þjóðaratkvæðagreiðslu.

Það er stemning fyrir því meðal þjóðarinnar að fá að koma beint að fleiri ákvörðunum.

Það hefur ekki reynst sérlega vel að velja bara flokka á 4 ára fresti.

—–

Þátttakan í kosningunni er meiri en ég bjóst við. Hátt í 60%.

Það er augljóst að miklu fleiri kusu en þeir sem líta á sig sem andstæðinga ríkisstjórnarinnar. Eða þeir sem telja okkur ekki bera ábyrgð á innistæðutryggingunum.

Þau rök að kosningin sé marklaus vegna þess að fólk geti verið að greiða Nei-atkvæði á ólíkum forsendum hljóma kannski góð og gild, fyrst þegar að maður heyrir þau.

En ef maður lítur til annarra kosninga, hvort heldur kosninga um eitt mál, eða til sveitarstjórna eða Alþingis. Þá gildir hið sama um þær.

—–

Fólk kýs fólk og flokka af ólíkum ástæðum. Það er alltaf hægt að túlka úrslitin á marga vegu. Það er ekkert nýtt.

Þó að ég hafi ekki endilega verið sammála því hjá forsetanum að vísa þessu ákveðna máli til þjóðaratkvæðis, þá datt mér ekki í hug að hundsa tækifærið til að festa aukið lýðræði í sessi.

Ég skilaði auðu.

Jóhanna Sigurðardóttir virðist ekki skynja hvað þjóðin er að hugsa.

Hún tekur rangan pól í hæðina í viðtali við Fréttablaðið í dag þar sem hún segist ætla að sitja heima á laugardaginn.

Nú fyrst held ég að fylgishrun flokksins hefjist fyrir alvöru.

Þegar við erum farin að haga okkur svona.

—–

Í mínum huga er eina ábyrga afstaðan að sitja hjá.

Ég heyri á flestum sem ég tala við í Samfylkingunni, eða sem kjósa flokkinn, að þeir ætli líka að sitja hjá.

—–

Nei er ekki valkostur.

Við getum ekki hlaupið frá ábyrgð okkar á innistæðum útlendinga á íslenskum bankareikningum.

Allra síst eftir að við tryggðum allar innistæður Íslendinga.

—–

Já er ekki valkostur heldur.

Það liggur betra samningstilboð á borðinu.

Lára Björg Björnsdóttir er forkunnafögur kona.

Hér á landi er hún þó líklega þekktust fyrir að vera höfundur frasans ódauðlega; “Takk útrásarvíkingar”

Sem gömlum skólabróður hennar hlotnast mér þau forréttindi að vera með hana á Facebook. Nokkuð sem er ávísun á reglulegt hláturtaugakitl.

Enda eru statusar Láru Bjargar með þeim fyndnari í bransanum.

—–

Fyrir dauðlega og fésbókarlausa mæli ég með bloggskrifum hennar á vefmiðilinn Miðjan.

T.d. þessari yfirferð yfir ökuhæfileika Láru.

Eða herópi hennar fyrir hönd neytenda.

Þetta er gott stöff.

Gallup hefur leitt í ljós að 80% Íslendinga eru andvígir því að Jóhannes Jónsson fái að halda verslunarveldinu sem hann setti á hausinn.

Þetta er skoðun fólks á silkihanskameðferðinni sem Jóhannes fær hjá bönkum sem hafa, sem áður sagði, tapað milljarðatugum á viðskiptum við hann.

—–

Við að heyra þetta ákveður Jóhannes að fara í enn eitt forsíðuviðtalið í DV sem snýst um hvað hann eigi nú bágt.

Snekkjusiglingarnar og einkaþotuflugið hin síðari ár virðast hafa slævt dómgreind þessa manns, sem áður var kenndur við fólkið, því í viðtalinu neitar hann algjörlega að taka ábyrgð á sjálfum sér.

Ég vona, Jóhannesar vegna, að sem fæstir af þessum 20% sem enn kaupa steypuna úr hrærivél Baugs, lesi þetta viðtal í helgarblaði DV.

Því annars verða engir eftir til að kaupa ofsóknarbókina sem boðuð er í DV í dag.

—–

Ég hef reyndar samúð með Jóhannesi.

Ekki vegna þess að hann er betra andlit fyrir Baugsfjölskylduna en sonurinn.

Ég vorkenni þeim öllum jafnt að hafa eignast alla þessa peninga.

Eftir á að hyggja þá gerðu peningarnir þeim ekkert gott.

—–

Það fór Jóhannesi blessuðum betur að vera bara einn kall með eina búð.

Það fór honum miklu betur að vera baráttuglaður að flytja inn kalkúna framhjá yfirvöldum en að misbjóða fólki með svona píslarvætti, eins og í DV um helgina.

—–

Ef Jóhannes fær á endanum sanngjarna meðferð í uppgjöri á sínum málum.

Þ.e. að allar eignir hans verði teknar upp í skuld.

Þá skal ég koma og versla við hann þegar hann opnar nýja búð.

—–

Tilkynningaskyldan: Fyrirtæki mitt, Góð samskipti, hefur unnið nokkur verkefni fyrir Kost sem er í samkeppni við Haga.

Þorsteinn Pálsson var í pallborði á þingi Viðskiptaráðs um daginn.

Hann notaði tækifærið og drullaði yfir fyrningarleiðina og stóriðjuhikið í ríkisstjórninni.

Gamli forsætisráðherrann sagði stjórnarkreppu í landinu og sagði Sjálfstæðisflokkinn einan geta veitt landinu þá forystu sem þurfi.

Íhaldspungarnir í viðskiptalífinu ljómuðu alveg á leiðinni út.

—–

Í kjölfarið hef ég heyrt Þorstein nefndan í tengslum við hugsanlega endurkomu í stjórnmálin.

Bæði sem forsætisráðherra í þjóðstjórn og sem hugsanlegt forsætisráðherraefni í nýrri Viðreisnarstjórn.

—–

Eftir því var tekið hversu lítið fór fyrir Bjarna Benediktssyni á þessu sama þingi. Hann hafi mætt án nokkurs föruneytis og læðst meðfram veggjum.

Töluðu menn um að svo látlaus innkoma sæmdi ekki formanni Sjálfstæðisflokksins.

Það eigi helst allur salurinn að taka eftir því þegar að formaðurinn mætir á þennan heimavöll sem ársfundur Viðskiptaráðs er fyrir Sjálfstæðisflokkinn.

—–

Sjálfstæðismenn stríða greinilega enn við fráhvarfseinkenni eftir brotthvarf hins sterka leiðtoga Davíðs Oddssonar.

Skuggi Davíðs hefur þrátt fyrir að Geir Haarde kæmi þarna á milli náð að falla á Bjarna líka.

Liggur við að maður finni til með Bjarna þegar maður heyrir á tal sjálfstæðismanna.

Þeir sýna ósköp litla biðlund eftir því að hann sanni forystuhæfileika sína.

Eftir lestur blaðanna í dag er spurningin þessi:

Ætla stjórnvöld að fella Icesave-lögin úr gildi í vikunni?

—–

Ríkisstjórnin getur ekki sett bráðabirgðalög á meðan þingið situr.

Verður ekki málþóf á Alþingi ef reynt verður að afnema þjóðaratkvæðagreiðsluna með lögum?

Það á að fara fram þjóðaratkvæðagreiðsla hér 6. mars.

Ef það á að vera mark takandi á stjórnskipuninni í landinu þá hlýtur hún að þurfa að fara fram.

Það er nú auma stjórnarskráin ef það er hægt að hætta við þjóðaratkvæðagreiðsluna í hvert sinn sem forseti synjar lögum staðfestingar.

—–

Á sama tíma er spurningin, sem spyrja á í þessari þjóðaratkvæðagreiðslu, orðin gersamlega úrelt.

Hvernig á nokkur að geta kosið með því að staðfesta lög um Icesave-samninginn, þegar fyrir liggur staðfest samningstilboð Breta og Hollendinga um breytilega vexti með föstu álagi?

Nýr og umtalsvert betri samningur.

En þjóðaratkvæðagreiðslan býður ekki upp á að staðfesta þann samning.

Það hljóta því allir kosningabærir menn á Íslandi með “fulle fem” að kjósa gegn úrelta samningnum sem Alþingi samþykkti.

—–

Pólitísk staða málsins er líka mjög sérstök.

Ríkisstjórnin er búin að selja úrslitavald í málinu í hendur stjórnarandstöðunnar.

Líklega í þeirri von að forystumönnum stjórnarandstöðunnar hlaupi blóðið til skyldunnar, kenni til ábyrgðar sinnar og reyni að lenda málinu.

Það hefði auðvitað verið best ef sú leið hefði verið farin í upphafi.

—–

En kannski leynist tækifæri í þessari atkvæðagreiðslu.

Hún mun vekja heimsathygli.

Hvað ef það verður 60-70% kosningaþátttaka og 95% á móti samningnum?

Það mun rata á forsíður. Svo mikið er víst.

Vonandi verða íslensk stjórnvöld búin að ákveða hver skilaboðin til heimsins eiga að vera, þegar þar að kemur.

Kristinn Svanur Jónsson er sniðugur náungi og hefur gert ýmislegt skemmtilegt með video á netinu.

Aðallega hefur það þó verið í tengslum við vinnuna hans hjá Kapital.

Þessi samantekt á vikulangri hjólaferð hans um Ísland er hins vegar ágætis sýnidæmi um hvað hægt er að gera með fjölskyldumyndböndin ef maður tekur sig ekki allt of hátíðlega.

Vilhjálmur Þorsteinsson fjallaði í Viðskiptablaðinu á fimmtudag um þær villur sem voru í viðskiptamódeli margra stærstu fyrirtækja Íslands á árunum 2003-2008.

Hann telur jafnframt að fjármálastofnanir þurfi leggja áherslu á að koma sér upp stofnanaminni sem hindri óhóflega áhættusækni í framtíðinni.

Afar virðingarverð sjálfsgagnrýni hjá manni sem sat í stjórnum fyrirtækja eins og Dagsbrúnar og Straums-Burðarás.

—–

Þessi skrif eru skref í rétta átt.  Það væri óskandi að fleiri sem voru þátttakendur í stórum skuldsetningum og snúningum í íslensku viðskiptalífi blandi sér í þessa umræðu.

Þannig getur almenningur orðið fús til að treysta þeim fyrir fyrirtækjarekstri á ný.

Með því að ganga úr skugga um að þeir hafi að minnsta kosti lært af reynslunni og sjái nú hvar mistökin voru gerð síðustu 5 árin fyrir hrun.

Grein Vilhjálms.

Orðið á götunni fjallar um hlutfall auglýsinga í dagblöðum og gefur sér að Fréttablaðið leiki eftir öðrum reglum en aðrir.

Auglýsingamenn hafa klórað sér í kollinum yfir þessari kenningu, enda gengur hún ekki upp.

Skoðum aðeins nokkra stærstu auglýsendurna í dagblöðum á Íslandi skv. tölum Capacent og hvað þeir auglýsa mikið í hvoru blaði.

Krónan: 74% MBL og 26% FBL
Nóatún: 87,5% MBL og 12,5% FBL
BYKO: 66,6% MBL og 33,3% FBL
Elko: 100% FBL
Tölvutek: 100% FBL
Rekkjan: 2% MBL og 98% FBL
Skífan:  98,7% MBL og 1,3%FBL
Ring: 100% FBL

Menn geta velt fyrir sér þeim eignatengslum sem eru þarna.

Það hefur auk þess komið fram að dálksentimetrafjöldi Haga í öllum birtum auglýsingum í Fréttablaðinu var aðeins 6% árið 2008.

Að tala um að Fréttablaðið eigi allt sitt undir þessu eina verslunarveldi gengur því einfaldlega ekki upp.

Sem betur stjórnast birtingar fyrirtækja á Íslandi af faglegri sjónarmiðum en svo.

Gunnar Hólmsteinn Guðmundsson er af nýrri kynslóð í viðskiptalífinu.

Þetta er ungur náungi sem stofnaði ásamt nokkrum félögum sínum úr skóla sprotafyrirtækið Clara.

Clara sérhæfir sig í að greina umræðu á Internetinu. Þeir fylgjast þannig með öllum íslenskum vefsíðum mörgum sinnum á dag og einnig síðum sem hýstar eru erlendis og þar sem íslenskt mál er notað.

—–

Gunnar er bæði klár og góður gæi og skemmtilegur fyrirlesari.

Gunnar var gestur í Kastljósi í kvöld ásamt Berglindi Ósk Bergsdóttur, en þau tóku þátt í framtíðarþingi ungs fólks í London um síðustu helgi.

Fínt spjall.

Mér fannst Gunnar þó vera full grófur að slá um sig með ghanaískum hreim þegar hann bar fram nafn Kofi Annan.

Nafn aðalritarans fyrrverandi hljómaði a.m.k. undarlega exótískt í meðförum Gunnars.

—–

Þetta skýrðist þó allt þegar ég las á Twitter skömmu síðar að samstarfsfólk Gunnars hjá Clara hafði skorað á hann að koma orðunum “Kaffi Annan”, “gómur” og “þvottabjörn” að í Kastljósi.

Gunnar náði því miður einungis að segja Kaffi Annan.

Mér sýndist hann reyndar vera að reyna að koma einhverju að í lokin, þegar að Þóra Arnórs greip frammí fyrir honum.

Líklega misstum við þar af einhverju mjög svo djúpu kommenti um þvottabjörn sem Gunnar gómaði í ferð sinni til London.

Ég ákvað með skömmum fyrirvara að fara á Viðskiptaþing, ársfund Viðskiptaráðs, sem fram fór í dag.

Aðallega af forvitni.

Var spenntur að heyra hvernig þessi höfuðkirkja viðskiptalífsins legði mat á atburði síðustu 18 mánaða.

—–

Fékk sterklega á tilfinninguna við að fylgjast með fundinum að svar félagsmanna viðskiptaráðsins við hruninu sé að pakka í vörn.

Jafnvel að þeir séu að færa sig upp á skaftið og vilji sýna að þeir geti sett olnbogana í ríkisstjórnina.

Ákvað á staðnum að varpa fram spurningu í pallborðsumræðum þar sem forstjórar, fyrrv. ritstjóri og háskólarektor sátu fyrir svörum.

—–

Ég var hálf óstyrkur að tala þarna. Var orðinn pirraður á samkomunni og var svolítið lengi að koma mér að efninu. Vinstri-maðurinn í mér var ekki alveg að samsama sig með stemningunni í salnum.

Íhaldsmenn voru enda áberandi á meðal gesta. Gagnrýni á fyrningarleiðina fékk dynjandi lófatak og hlegið var dátt að lélegum brandara forstjóra Granda á kostnað Jóhönnu Sigurðardóttur.

—–

En mér fannst þetta samt réttur vettvangur til að bera upp spurningu um skort á sjálfsgagnrýni í viðskiptalífinu.

Spurði pallborðið hverju það sætti að sjálfsgagnrýni sæi ekki stað í dagskrá þingsins og ekki í ræðu formanns ráðsins?

Hvort það væri ekki fullt tilefni til þess, í ljósi þess hvernig ýmsir meðlimir viðskiptaráðsins og jafnvel stjórnarmenn hefðu farið að ráði sínu?

—–

Þvert á móti virðist tilhneiging til forherðingar í viðskiptalífinu.

Sumir forystumenn á þeim vettvangi vilja afskrifa alla gagnrýni sem óvægna og ósanngjarna “blogg-umræðu”.

Það er vissulega rétt að umræðan er á stundum staglkennd og í formi upphrópana.

En ef forystumenn viðskiptalífsins tækju sjálfir meiri þátt í umræðunni þá myndi hún e.t.v. skila meiri árangri.

—–

Það eru samt einstaka forstjórar sem þora að stinga upp höfðinu

Hermann Guðmundsson forstjóri N1 var í panelnum og sagði (réttilega) að hann hefði gagnrýnt viðskiptalífið á opinberum vettvangi fyrir viðbrögð þess við hruninu.

Hann þorði líka að segja að hann styðji ESB-umsóknina.

(Tilkynningaskyldan: Fyrirtæki mitt, Góð samskipti, hefur unnið nokkur verkefni fyrir N1)

—–

Annar panelisti, Rakel Sveinsdóttir forstjóri Credit-Info, minntist líka á þörfina fyrir sjálfsgagnrýni.

Hún talaði um að það væri landlægt vandamál á Íslandi að fyrirtæki skiluðu ekki ársreikningum til fyrirtækjaskrár.

Þetta væri eitt af því sem þyrfti að taka á.

—–

Ég er sannfærður um annað af tvennu, eftir að hafa setið þetta þing.

Of fáir vinstri menn kjósa að fara út í viðskipti eða þá að íslenskt viðskiptalíf er allt of hægrisinnað.

—–

Það er augljós gjá á milli málflutnings viðskiptalífsins og stefnu þessarar ríkisstjórnar.

Ég vona að ríkisstjórnin hafi betur í þeim slag. Því það er brýnt að veita viðskiptalífinu aukið aðhald.

Atvinnulífið ætti að koma auðmjúkt að því samningaborði. Menn fá ekki frjálshyggjustjórn aftur á næstunni.

Þrátt fyrir nýlegar skoðanakannanir þá trúi ég ekki að þjóðin vilji ríkisstjórn undir forystu Sjálfstæðisflokksins í bráð.

Hnífaárás rapparans Móra á rapparann Erp Eyvindarson í viðtali á útvarpsstöðinu X-inu hefur vakið athygli.

Það flögraði að mér sú hugsun hvort þetta gæti hafa verið sviðsett.

Er ekki talað um að áralöng óvild milli rappara af austurströnd Bandaríkjanna annars vegar, og vesturströndinni hins vegar, hafi að hluta til verið sjónarspil til að selja fleiri plötur?

—–

Þessi uppákoma verður allavega aðal umræðuefnið í grunnskólum landsins á morgun.

Svo mikið er víst.

Er það ekki einmitt mikilvægasti markhópur þeirra Erps og Móra?

—–

Kl.21:17: Breytti fyrirsögninni til að koma í veg fyrir þann misskilning að ég haldi að um stönt hafi verið að ræða. Svo er víst aldeilis ekki þó að samanburðurinn við erjur bandarískra rappara hafi komið upp í hugann. Gott að heyra að Erpur slapp ómeiddur. 

Rassvasi viðskiptalífsins, Vilhjálmur Egilsson, tjáði sig í fréttum í kvöld.

Hjólaði í umhverfisráðherra og sagði hana “vera á móti framförum”.

Vilhjálmur má búa sig undir að fá þessi ummæli í hausinn aftur. Ef ég þekki Svandísi Svavarsdóttur rétt þá lætur hún svona kóna ekki eiga neitt inni hjá sér.

—–

Vilhjálmur ver Davíðs-línuna í samskiptum atvinnulífs og stjórnvalda.

Þangað leitar klárinn þar sem hann er kvaldastur.

Í hinni klassísku frumraun kvikmyndagerðarmannsins Kevin Smith “Clerks” hafa aðalpersónurnar mikinn áhuga á Star-Wars myndunum.

Í einu af mörgum eftirminnilegum samtölum í kvikmyndinni ræða þeir um tæknimennina sem voru að ljúka við smíði Helstirnisins svokallaða og hvort þeir hafi verið saklaus fórnarlömb þegar uppreisnarmenn sprengdu Helstirnið eða hvort þeir hafi mátt vita að áhætta fylgdi þátttöku í svo vafasömu verki.

Ímyndið ykkur nú að íslenska útrásin sé Helstirnið.

—–

Þórður Snær Sigurjónsson á Viðskiptablaðinu er með beittari pennum í blaðamannastétt.

Pistill hans á baksíðu Viðskiptablaðsins í dag fjallar um tæknimenn útrásarinnar.

Raunar má herma þessi skrif upp á mína eigin stétt líka.

Hver var þáttur okkar almannatengla í hinni gölluðu upplýsingagjöf sem stuðlaði að hruninu?

—–

Ljóst er að ef að einhverjir okkar voru meðvitaðir um að það væri verið að fegra stöðuna í krafti rangra upplýsinga þá gerðust hinir sömu brotlegir við siðareglur Almannatengslafélags Íslands.

Og ef þeir eru meðlimir í félaginu þá er hægt að kæra þá til siðanefndar félagsins.

Ég hygg að það væri hollt að fá slíkt mál til umfjöllunar hjá félaginu.

—–

En burtséð frá því þá er brýn þörf á að almannatenglar ræði þátt okkar í gallaðri upplýsingagjöf í aðdraganda hrunsins.

Þöggunin sem ríkti í viðskiptalífinu er alvarlegt mál. Siðareglur AÍ eru alveg skýrar hvað snertir ábyrgð almannatengla að þessu leyti:

(b) Félagi virðir í starfi hagsmuni almennings.

(c) Félagi veitir ekki af ásetningi villandi eða rangar upplýsingar.

(d) Félagi tekur ekki að sér verkefni sem eru til þess fallin að rýra traust almennings á starfi og virðingu stéttarinnar.

(e) Félagi leitast ávallt við að gefa raunsanna mynd af þeirri stofnun, félagi, einstaklingi eða fyrirtæki sem hann vinnur fyrir.

Er að horfa á umfjöllun í Kastljósi um kaup og sölu stofnfjár í Spron.

Rifjaðist það þá upp fyrir mér að það vorum við í ungliðahreyfingu Samfylkingarinnar sem blésum það fyrst upp í fjölmiðlum að stjórnmálamenn væru á meðal stofnfjáreigenda.

Sjá hér og hér.

—–

Ég man að flokksformaðurinn og stofnfjáreigandinn Ingibjörg Sólrún Gísladóttir kunni mér litlar þakkir fyrir þessar skæruliðaárásir okkar ungliðana á hana og aðra stjórnmálamenn sem þáðu boð um að kaupa stofnfjárbréf.

Henni fannst að ég hefði átt að aðvara sig svo hún gæti undirbúið einhver svör áður en að sjónvarpsstöðvarnar mættu heim til hennar og kröfðu hana skýringa.

Nú sendir hún sjálf frá sér fréttatilkynningu um að hún hafi ekki selt.

—–

Það voru ekki allir sammála okkur um að þetta væri neitt óeðlilegt og margir vildu meina að við værum að gera úlfalda úr mýflugu.

Stofnfjáreigandinn Davíð Oddsson trompaðist gjörsamlega.

Davíð sagðist upplifa það sem svo að verið væri að kalla hann „klámbúllueiganda“.

—–

En stofnfjáreigandinn Össur Skarphéðinsson sagði ekki neitt við okkur út af þessu.

Hann kom okkur raunar til varnar þegar að Davíð Oddsson kallaði okkur “krakkafífl” og “kjána” í umræðum um málið í beinni sjónvarpsútsendingu.

Þetta var hið fræga rifrildi þeirra í Kryddsíldinni.

—–

Össur Skarphéðinsson hefur mér vitanlega alltaf farið vel með peninga.

Býr á sama stað.

Átti lengi gamlan Mitsubishi Lancer, en á engan bíl í dag.

Og hefur ekki byggt sér nein óðalssetur eins og sumir stjórnmálamenn.

—–

Ég er enn þeirrar skoðunar að stjórnmálamenn eigi ekki að græða á gæðum sem þeim áskotnast vegna stöðu sinnar.

Það heitir spilling.

En það er spurning hvort það eigi við um Össur. Ég veit ekki nóg um það til að geta dæmt um það.

Össur segir að honum hafi boðist að kaupa bréfin sem aðstoðarframkvæmdastjóri Reykvískrar endurtryggingar, áður en hann fer á fullt í stjórnmálin.

Ingibjörgu Sólrúnu bauðst að kaupa bréfin sem borgarstjóri. En hún hefur ekki selt.

—–

Hér er tilkynning sem við sendum frá okkur um þetta mál á sínum tíma.

Biðjum þjóna almennings að breyta rétt

Ungir jafnaðarmenn, ungliðahreyfing Samfylkingarinnar, biðja embættis- og stjórnmálamenn í röðum stofnfjáreigenda í SPRON um að afsala sér og skila öllum hugsanlegum gróða af sölu SPRON umfram eðlilega vexti og verðbætur.

Það er hvorki í samræmi við lög né ríkjandi siðferði á Íslandi að fólk hagnist á því persónulega að gegna opinberum embættum. Fólki sem trúað er fyrir slíkum hlutverkum gegnir þeim sem fulltrúar almennings og allur gróði eða annar ávinningur sem því áskotnast vegna þessara hlutverka skal skilast aftur í sameiginlega sjóði fólksins í landinu.

Komið hefur fram að í röðum þeirra sem vegna stöðu sinnar hefur verið boðið að gerast stofnfjáreigendur í SPRON eru m.a. fyrrverandi borgarstjórar í Reykjavík, borgarfulltrúar, alþingismenn og ýmsir embættismenn. Afar mikilvægt er að það fólk sem gegnt hefur þessum embættum geri nú hreint fyrir dyrum sínum og skýri hvernig því gafst kostur á að kaupa stofnfjárhluti í SPRON á nafnverði þegar að allur almenningur átti þess ekki kost.

Taka skal fram að hluti stofnfjáreigenda hefur eignast hluti í Sparisjóðnum vegna persónulegs framlags til hans s.s. vegna sölu á fyrirtækjum til hans, starfa fyrir hann eða annars slíks. Við þessu amast Ungir jafnaðarmenn ekki sérstaklega en fagna því að rekstrarformi Sparisjóðsins verði nú breytt.

Ungt fólk í Samfylkingunni treystir því að okkar ágætu kjörnu fulltrúar, sem þáðu boð stjórnar SPRON um að kaupa stofnfé á nafnverði, sjái að sér nú þegar ljóst er að hægt verður að selja þessi hluti á margföldu kaupverði. Það ætti að vera öllum morgunljóst að þeir geta með engu móti selt hluti sína á genginu 5,5 og ætlast til að geta stungið mismuninum í vasann. Slíkt væri andstætt almennu siðferði og því opna og gagnsæja samfélagi sem samstaða hefur verið um að skapa á Íslandi.

Einnig er mikilvægt að þeir skýri hvernig þeim datt í hug að þiggja slíkt boð í upphafi, enda hljóti þeim að hafa verið ljóst að það væri lagt fram vegna stöðu þeirra í þjónustu við almenning.

Framkvæmdastjórn Ungra jafnaðarmanna

Þetta er sniðugt.

Smá plögg hérna. Ég vil minna á útvarpsþáttinn ‘ESB - Nei eða Já’ á Útvarpi Sögu í dag.

Ég var svo heppinn að vera gestur í fyrsta þættinum fyrir um mánuði síðan, og í dag leysi ég af sem þáttastjórnandi með Agli Jóhannssyni í fjarveru Frosta Sigurjónssonar.

Þátturinn hefst kl.12:45 og stendur til kl.14:00. Gestir í þættinum verða þær Katrín Júlíusdóttir og Vigdís Hauksdóttir.

Þessi þáttur gæti átt eftir að verða einn helsti vettvangur umræðunnar um ESB-aðild og á vonandi eftir að rúlla fram yfir þjóðaratkvæðagreiðsluna um aðildarsamninginn.

Fyrri gestir hafa verið:
Hans Haraldsson
Andrés Pétursson
Heiðrún Lind Marteinsdóttir
Jón Baldvin Hannibalsson
Styrmir Gunnarsson

—–

Þátturinn er að sjálfsögðu á Facebook. Að gerast aðdáandi þar er ágætis leið til að fylgjast með okkur.

Búið er að setja inn upptökur af fyrri þáttum undir flipanum ‘hlusta’.

Á Facebook er líka hægt að koma með ábendingar og spurningar til gesta. Við fylgjumst með síðunni á meðan þátturinn er í loftinu.

Ömurlegt var að hlýða á lýsingar á brotum starfsmanns unglingaheimilis á stúlkubörnum í hans forsjá.

Að sama skapi var afar uppörvandi að heyra viðbrögð Braga Guðbrandssonar, forstöðumanns Barnaverndarstofu við dómnum.

—–

Það er allt of sjaldan að embættismenn tjá sig heiðarlega um það sem miður fer á þeirra ábyrgðarsviði.

Þetta er oft vegna rangs skilnings á almannatengslum. Margir telja þau snúast um að forðast óþægileg umræðuefni.

Það að þessi dómur féll nú, þegar enn er skammt liðið frá uppljóstrunum um Breiðuvík og fleiri barnaheimili, bauð augljóslega upp á spurningar um hvort ríkinu sé treystandi til að vernda þau börn sem lenda í faðmi þess.

—–

Bragi ákvað réttilega að vera fyrri til og tala skýrt í þessum efnum.

Bragi er greinilega réttur maður á réttum stað.

Það er leiðinlegt að sjá hvernig menn fara með Erlu Ósk Ásgeirsdóttur.

Reynt er að klína Icesave-hneykslinu á hana, núna þegar hún er að koma inn sem varaþingmaður.

Kommon!

Það voru ekki almennir starfsmenn í markaðsdeild sem báru ábyrgð á óábyrgri innlánasöfnun Landsbankans.

—-

Þetta er samt að vissu leyti skiljanlegt.

Það er ein afleiðing þess hversu hægt gengur að rannsaka og ákæra höfuðpaurana, að alls konar smá peð eru tekin af lífi í fjölmiðlum á meðan.

Ef fólk fær ekki réttlæti, þá vill það að minnsta kosti blóð.

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur þótt vera fremur þunglamalegur og neikvæður frá því að hann kom inn á svið stjórnmálanna.

Þessi mynd þjóðarinnar af honum var staðfest svo eftirminnilega í áramótaskaupinu síðasta.

—–

Hvort það var þá sem að Sigmundur vaknaði upp við vondan draum eða hvort það var fyrr, veit ég ekki.

En augljóst er að hann er búinn að breyta alveg um takt.

Hann er rólegri og yfirvegaðari í viðtölum. Beitir röddinni á allt annan hátt.

Í stað þess að froðufella yfir svikum stjórnarflokkanna þá er hann farinn að tala almennt um að taka þurfi á málum af skynsemi og ekki með of miklum öfgum í aðra hvora átt.

Sem er klassískt framsóknar-argument sem vissulega getur skilað slatta af fylgi ef flutningsmenn boðskaparins eru sómasamlegir.

—–

Líklega hefur Sigmundur fengið aðstoð frá almannatengli eða einhverjum slíkum.

Einhverjum sem hefur getað bent honum á hvað það er sem hefur truflað fólk og hvernig málflutningur sé vænlegastur til að fá fólk til að taka mark á þér.

Ég kann miklu betur við nýja Sigmund en þann gamla.

Ég kann ekki alveg jafn vel við hann og hinn málefnalega skipulagsáhugamann sem við sáum í Silfrinu, en þetta er svo sannarlega í áttina.

—–

Talandi um almannatengla.

Almannatengslafélagið efnir til vettvangsferðar á DV í dag kl.13. Tilgangurinn er að kynnast starfsháttum blaðsins. Það eru allir velkomnir sem starfa við almannatengsl.

Okkur í stjórn félagsins telst til að það séu ríflega 300 manns í stéttinni.

Það er góður slatti.

Ég held að starfsmenn Ríkisútvarpsins ættu að hugsa sig vel um áður en að þeir gera uppreisn gegn Páli Magnússyni útvarpsstjóra.

Enginn veit hvað átt hefur, fyrr en misst hefur.

Nú getur verið að minni fólks sé stutt. En í þann tíma sem ég starfaði þarna var alltaf mikil óánægja með þá yfirmenn sem störfuðu á efri hæðunum í Efstaleiti.

Ef horft er til baka þá er erfitt að sjá að við höfum haft betri stjórnanda í stóli útvarpsstjóra en téðan Pál Magnússon.

—–

Páll hefur allavega gert eitthvað. Ríkisútvarpið var búið að vera risaeðla í mörg ár.

Og þó að margt starfsfólk hafi gert þar frábæra hluti þá hefur það ekki alltaf fengið að njóta þess í formi stuðnings frá efri hæðum.

—–

Það getur vel verið að RÚV ætti að kaupa meira efni af sjálfstæðum framleiðendum og minna af erlendu efni.

Væntanlega hefur Páll haft það í forgangi að lágmarka uppsagnir fastra starfsmanna. Vinna fagfólks kostar peninga og vinsælir amerískir sjónvarpsþættir gefa tekjur.

Ég leyfi mér að efast um að valið sé vegna áhuga Páls á Bráðavaktinni og Aðþrengdum eiginkonum.

—–

Niðurstaðan er þessi.

Setjum Ríkisútvarpinu stefnu um að sinna betur menningarhlutverki sínu. Tökum það helst af auglýsingarmarkaði. Látum það gefa innlendum sjálfstæðum framleiðendum tækifæri.

Veitum því öflugt aðhald og sendum því reglulega skilaboð um það sem betur má fara.

Við höfum stjórn RÚV og við höfum menntamálanefnd Alþingis til þess arna.

—–

Við þurfum ekki að reka skásta útvarpsstjóra í áraraðir, til að ná þessu markmiði.

Skemmtileg mynd sem Golli ljósmyndari á Mogganum náði af iðnaðar- og ferðamálaráðherra og birtist í laugardagsblaðinu.

Smellið tvisvar til að fá stærri mynd.

Var aðeins að gæla við að fara út á síðustu tvo leikina í EM. En nú er uppselt 10 mínútum eftir að sala hófst.